|
De osteopathie vindt zijn oorsprong in 19e eeuw en is ontwikkeld door de Amerikaanse arts Andrew T. Still (1828-1917). Hij combineerde zijn medische kennis met zijn eigen, nieuwe inzichten. Zo kwam hij tot het inzicht dat alle lichaamsweefsels een zekere mate van beweging behoren te vertonen en dat verlies van deze beweeglijkheid een nadelige invloed heeft op de gezondheid. Hij ontwikkelde een methode om met zijn handen weefsels met verminderde beweeglijkheid in het lichaam op te kunnen sporen. Met speciale handelingen herstelde hij de beweeglijkheid, om zo een genezend effect op het lichaam uit te oefenen. Deze behandelwijze was toen al en is nu nog steeds revolutionair omdat het lichaam wordt aangezet tot zelfgenezing op ogenschijnlijk eenvoudige en subtiele wijze.  Een uitspraak van Still in dit verband: ´Daar, waar de weefsels goed beweeglijk zijn, krijgt ziekte geen kans´. In 1891 stichtte Still in Kirksville ´The American School of Osteopathie´. Dit was het startsein voor de verdere uitwerking en ontwikkeling van de osteopathie. De laatste jaren raakt osteopathie ook in Nederland steeds meer bekend. De osteopathische denkwijze is holistisch, dat wil zeggen er wordt geen ziekte behandeld, maar een ziek persoon. Belangrijk binnen de osteopathische denkwijze is het feit dat alles in het lichaam beweeglijk is, bewegen kan en vooral bewegen moet. Deze bewegingen gaan van groot (ledematen) tot zeer klein en specifiek (motiliteit van organen en de beweging in het zenuwstelsel). In de VS en Engeland is osteopathie inmiddels een erkende vorm van gezondheidszorg geworden. In Engeland was de inmiddels overleden Prinses Diana beschermvrouwe van de osteopaten. Via Engeland en Frankrijk is de osteopathie verder in Europa bekend geworden. Ook in Nederland wordt osteopathie goed ontvangen. Inmiddels zijn er steeds meer zorgverzekeraars die osteopathische behandelingen (humaan) vergoeden.  |